1 Haziran 2015 Pazartesi

Kitap/İnceleme: Desire Unchained - Larissa Ione


Desire Unchained
Demonica #2
Larissa Ione

Basım Yılı: 2009

Goodreads Puanı: 4.26/5
Benim Puanım: 3/5







Bir kez daha asla okumayacağıma yeminler ettikten sonra alıp okuduğum bir kitabın incelemesiyle karşı karşıyayız. (Şaşıran? Ben de öyle düşünmüştüm.) Her ne kadar canım itiraf etmek istemese de seri beklediğimden daha iyi gidiyor. O zaman neden 3/5? Anlatacağım.
“The problem with having evil minions is that minions are stupid.”
Şimdi, kitaptaki karakterleri çok sevdim. İlk kitapta Tayla'ya o kadar giydirdikten sonra bu kitaptaki kadın karaktere de sinir olacağımdan emindim; ama Runa Tayla'dan çok çok daha iyi bir karakterdi. Yani en azından bende kafasını bir yerlere vura vura parçalama isteği uyandırmıyor ki bu da büyük bir şey bana sorarsanız. Onun yerine Kynan'ı paralamak istedim gerçi, sanırım her kitapta bir adî karakter yazmazsa olmuyor bu kadın (dedi serinin daha iki kitabını okuyan kız). Hayır ne var yani şu kızı üzmesek, kırmasak, ne güzel karakter var orada, sen gelip neler yapıyorsun kıza. Ayıp yani.

Sevmediğim temel kısım olay örgüsü, diğer deyişle hikayenin daha aksiyonlu kısmıydı. Kitap 380 sayfa, ilk on beş yirmi sayfada neyle karşılaşacağımızı görüyoruz, 330 sayfa vıcık vıcık aşk var, sonraki yirmi sayfada gerilim yükseliyor, beş sayfa kala olay pat diye çözülüyor, son beş sayfada da herkes mutlu mesut hayatına devam ediyor. Bu bana göre değil pek, ben kitaplarımda daha fazla aksiyon, hikayeyi ileri taşıyan bir şeyler tercih ediyorum genellikle, böyle bir şey olacak da göreceğim diye üç yüz dört yüz sayfa okunmaz.

Bu kitapta karşımıza çıkan problem (spoiler vermeme çabaları) beni çok da şaşırtmadı açıkçası. Zaten artık biraz fazlaca klişeleşmiş bir olay bu, nasıl olur böyle şey demedim, okudum geçti benim için. Kitapta beni heyecanlandıran yalnızca birkaç sayfa vardı, onlar da pek uzun sürmedi, anlık şaşkınlıklardı yalnızca. Belki de ben bir PNR romanından çok fazla şey bekliyorum, bilmiyorum; ama o iblis dünyasından pek çok şey çıkabilecekken ancak bu kadarcık aksiyon ve tonla aşk yazılması bana israf gibi geliyor. Zaten seriye devam etmek istememi sağlayan temel şey o dünyayken onu da görememek seriyi bırakmak için gayet net bir neden bana kalırsa.
“Wraith snorted. "Cowards. Seriously. Who brings a gun to a knife fight? That's cheating."

"You don't have a gun?" Kynan asked.
Wraith made a face of digust. "It's not very sporting to shoot people."
"So you're saying that you didn't shoot the people who shot you?"
"Hell, yeah, I shot them.”
Özetle, okunabilir olmakla birlikte pek de doyurucu bir kitap değildi. Zaman geçirmek için ideal; ama büyük beklentilerle başlamamanızı söylememe gerek yoktur. 3/5

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder