17 Aralık 2013 Salı

Kitap/İnceleme: World After/Kıyamet Sonrası - Susan Ee




World After/Kıyamet Sonrası
Penryn & the End of Days #2
Susan Ee

Yayınevi: DEX
Orijinal Basım Yılı: 2013
Çeviri Basım Yılı: 2014

Goodreads Puanı: 4.40/5
Benim Puanım: 4/5







İlk kitabın incelemesi için.
Üçüncü kitabın incelemesi için.

Buradan sonrası spoilerdan ibaret dahi olabilir, benden söylemesi.

İlk kitapta karakterleri ve meleklerin dünyayı ne hale getirdiğini, hatta meleklerin çeşitli politik oyunlarla kendi kendilerini ne hale getirdiğini yeteri kadar görmüştük ve en son Penryn'i şu garip akrebimsi yaratıklar yüzünden geçici bir süre için felç olmuş, Paige'i garip bir yaratığa dönüştürülmüş ve Raffe'yi de Penryn'i öldü sanıp annesi ve diğer isyancıların kaçarken kullandığı kamyona -yanılmıyorsam kamyondu- bırakmış, uzaklaşır halde bırakmıştık. İkinci kitap da oralardan, Penryn'in zehrin etkisinden kurtulup hareket kabiliyetini yeniden kazandığı kısımlardan başlıyor. 



I look up to say something but he puts his finger to my lips and whispers, “Don’t talk. You’ll just spoil my fantasy of rescuing an innocent damsel in distress as soon as you open your mouth.”

Bu kez Penryn'in peşinden koşuşturmak biraz sürüklenmek gibi; çünkü kitap boyunca kendi isteğiyle hareket edebildiği çok zaman yok, hep bir zorunluluk bastırıyor. Bir süre isyancılarla birlikte hareket ediyor, ardından olaylar gelişip de onlar tarafından hapsedilince bu kez basıp gidiyorlar, yok adaydı hapishaneydi oydu buydu derken bir yerde isyan ettim artık. Bu benden kaynaklı, yoksa zaten içinde bulunduğu koşullarda Penryn nasıl kafasına göre hareket edebilir ki? Ben iki kitaptır konuya bir türlü yeterince bağlanamadığım için hep bir Raffe görünsün, bir yerlerden çıksın, karşılaşsınlar derdindeydim, o da kitabın sonlarına doğru olunca sabredemedim muhtemelen; yoksa kitap tıkanıp kalmıyor ya da akıcılığından bir şey kaybetmiyor ve ben bunu sonlara doğru aksiyon sahnelerini -kılıcın gösterdikleriyle ilgili olanlar hariç- atlayarak okuduğum halde söylüyorum. Elimizde ilkinden daha akıcı, daha okumaya değer bir kitap var. 

Penryn ve Raffe arasındaki olayların yavaş yavaş gelişmesi bu kitabın en sevdiğim yönü herhalde. Öyle bir anda seni gördüm vuruldum, hadi şu köşede öpüşelim, şurada yiyişiriz, hoop yatak durumları olmadığı gibi bir anda birlikte olup canım cicim bitanem triplerine de girmiyorlar, işler sıkıcılaşmıyor yani. Ha bunun şöyle bir etkisi var ki ikisi -sonunda- yan yana geldiğinde yok alınları birbirine yaslandı diye, yok birbirlerine çok yaklaştılar diye, yok sarılır gibi bir şey oldular diye, ne bileyim işte en ufak bir yakınlaşmada hop oturup hop kalkıyorum, değerlendirmedikleri her an için ben sinirleniyorum. Koşullar bunu gerektiriyor ve bu o anların değerini de arttırıyor, bunlar doğru; ama iki kitap ve yalnızca bir öpücük? Deliriyorum ben burada! Üçüncü kitapta da aralarında bir şeyler geçmezse oturur ağlarım herhalde. 

Bu arada, şimdiye kadarki en önemli spoilerı veriyorum, dikkat: Raffe kanatlarını yeniden elde etti! Aslında yalnızca elde etti, henüz yerine diktirmedi ya da onlarla pek uzun zaman geçirme fırsatı olmadı; ama hiç yoktan iyidir yine de. Ya o da olmasaydı? 

“She wasn’t made to be alone.”
“I guess none of us are.”
Our eyes meet and an electric tingle runs through me.
“She missed you,” I say in a whisper.
“Did she?” His voice is a soft caress. His gaze into my eyes is so intense that I swear he sees straight into my soul.
“Yes.” Warmth flushes my cheeks. I… “She thought about you all the time.”
The candlelight flickers a soft glow along his jawline, along his lips. “I hated losing her.” His voice is a low growl. “I hadn’t realized just how attached I’d gotten.” He reaches and moves a strand of wet hair out of my face. “How dangerously addictive she could be.”

Kısaca World After/Kıyamet Sonrası, ilk kitabına kıyasla daha umut vaat eden ve beklentileri yükselten bir kitap. Ben 4 verdim; ama aslında 5 üzerinden hiç değilse bir 4,5 almayı hak eder.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder